Gynaikes-Ergazomenes

σχετικα με εμασ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Κινούμαστε για την ίδρυση σωματείου με στόχους:

1. ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Τη διάκριση του, από τον κυρίαρχο γυναικείο λόγο, που διαμορφώνεται από τις ανάγκες των 

εργοδοτριών, ελευθεροεπαγγελματιών και εισοδηματιών γυναικών.

2. ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΜΕ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΜΙΣΘΩΤΕΣ - ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ).

Τη διάκρισή τους από τα συμφέροντα των γυναικών που βρίσκονται τις υψηλές θέσεις της ιεραρχίας των επιχειρήσεων (διευθύντριες, επιβλέπουσες, οργανώτριες της εργασίας των άλλων).



3. ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΚΡΙΤΙΡΙΟ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Την ανάδειξη δηλαδή της γυναίκας ως παραγωγού στην σύγχρονη εποχή, αλλά και σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας.


Την θεώρηση της εργασίας ως του πρωταρχικού δικαιώματος, του καθοριστικότερου για την ισχύ όλων των άλλων .

Ως δικαιώματος και των δύο φύλων.


Τη θεώρηση των δυσμενών όρων ένταξης των γυναικών στην εργασία,

όχι ως διάκριση σε βάρος τους, από την οποία πρέπει να απαλλαγούν ως φύλο, 

αλλά ως δύναμη τους, για να πρωτοστατήσουν στις εργατικές διεκδικήσεις των ανδρών και των γυναικών. 


Ως το επιχείρημα που κάνει την εργασία, το κύριο πεδίο δράσης των γυναικών.

4. ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΙ 
ΟΧΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΙΤΙΟΥ (ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ), 
 ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ.

 

Η γυναικεία καταπίεση, είναι γέννημα συγκεκριμένου οικονομικού συστήματος, σε συγκεκριμένη στιγμή της ιστορικής εξέλιξης.


Η ανισότητα τον δυο φύλων, είναι ηθελημένη μορφή κοινωνικής οργάνωσης 

και όχι μια φυσική επιλογή που διατηρείται αναχρονιστικά στις μέρες μας, χωρίς οικονομική βάση.



Αντιτεθόμαστε στην κυρίαρχη ερμηνεία, 


ότι η γυναικεία εκμετάλλευση, είχε αφετηρία ή ενισχύθηκε,

από τη μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη του άνδρα, 

το φυσικό δεσμό της γυναίκας με το νεογέννητο 

ή τη λεγόμενη βίαιη ανδρική φύση.


Την κατεστημένη θεωρία δηλαδή, που καταδεικνύει ως εμπνευστή και ως υπαίτιο της γυναικείας καταπίεσης, τον άνδρα.


Απορρίπτουμε δηλαδή την ιδεολογική κατασκευή της αστικής τάξης, 

η οποία υιοθετείται σήμερα από τις περισσότερες πολιτικές δυνάμεις, 

και αποδίδει την γυναικεία καταπίεση στην λεγόμενη «πατριαρχία». 




Ενισχύουμε την άποψη 


ότι η γυναικεία εκμετάλλευση ξεκίνησε εξαιτίας της εμφάνισης ατομικής ιδιοκτησίας στις πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες, .


Οι πρώτες αυτές τις κοινωνίες, χρειάστηκε να λύσουν το πρόβλημα της μεταβίβασης της ατομικής ιδιοκτησίας,

και για αυτό όρισαν η μεταβίβαση να γίνεται μέσω συγγενικού δεσμού

Η ίδια η φύση, ο δεσμός αίματος, θα ήταν ένας αδιαμφησβήτητος επιτηρητής για την μεταβίβαση της ατομικής ιδιοκτησίας.


Για επιτευχθεί αυτό, πρώτα από όλα έπρεπε, να είναι γνωστό σε ποιον πατερά ανήκουν τα παιδιά που γεννιόνται, 

(η μάνα ήταν πάντα γνωστή).


Θεσπίστηκαν αυστηροί κανόνες, πρωτόγνωροι στις τότε ανθρώπινες κοινωνίες.


Έτσι σχηματίστηκε για πρώτη φορά  η οικονομική δομή της οικογένειας 

για να απαγορευθεί η αναπαραγωγή έξω από τα δικά της πλαίσια.


Το ελεύθερο ζευγάρωμα όμως, δεν απαγορεύτηκε εξίσου και για τα δύο φύλα, αλλά μόνο για το γυναικείο. 

Το γυναικείο φύλο είχε την ικανότητα να γεννά. Η δική του αναπαραγωγική ικανότητα έπρεπε να χαλιναγωγηθεί.

Σταδιακά άρχισε να εμφανίζεται και η πορνεία, για να εκτονώσει αρρωστημένα την ανδρική σεξουαλικότητα.


Στη ιστορία της ανθρωπότητας,

η ανάγκη για τιθάσευση της ανεξέλεγκτης αναπαραγωγής, επιτεύχθηκε με: 

την καταπίεση (αρχικά), 

τη δαιμονοποίηση (στη συνέχεια), 

την υποτίμηση (στις μέρες μας)

της γυναικείας γενετήσιας επιθυμίας.

 



Υιοθετούμε την ορθολογική ερμηνεία


ότι η ανισότητα της γυναίκας με τον άνδρα διατηρείται στο πέρασμα των αιώνων εξαιτίας αυτής της πρωταρχικής εκμετάλλευσης.


Αυτό που πρωταρχικά εκμεταλλεύεται, 

όποιο οικονομικό σύστημα (με ατομική ιδιοκτησία) επικράτησε στις διάφορες περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας, 

είναι η ικανότητα της γυναίκας να γεννά.


Αυτό που πρωταρχικά καταπίεσε είναι τη γυναικεία γενετήσια ορμή, 

προκειμένου να ελεγχθεί η ανθρώπινη αναπαραγωγή και να μεταβιβαστεί ο πλούτος μέσω ενός ακλόνητου φυσικού δεσμού, αυτόν της συγγένειας.




Η γυναικεία εκμετάλλευση οργανώνεται και συντηρείται,


από το κυρίαρχο κάθε περίοδο, οικονομικό σύστημα και όχι από το ανδρικό φύλο.



Στις μέρες μας


 -ο αποκλεισμός του γυναικείου πληθυσμού από την κοινωνική δραστηριότητα, ο εγκλωβισμός του στον ιδιωτικό βίο, 


 -η ένταξή του στην παραγωγή με δυσμενείς όρους, 


 -εμμονή της σύγχρονης κοινωνικής οργάνωσης για διαιώνιση της οικιακής εργασίας στα πλαίσια του σπιτιού,

 

 -η νομιμοποίηση της πορνείας (για να μπορεί να εκτονωθεί έστω και διεστραμμένα η ανδρική σεξουαλικότητα, 

που είναι ακίνδυνη για τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας, εφόσον ο άνδρας δεν γεννά) 


 -ακόμα και η κατασκευή από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, των μεσαιωνικών #ME TOO κινημάτων 

που καλουπώνουν τη γυναικεία γενετήσια ορμή στα όρια του παρενοχλούμενου, παθητικού, σχεδόν ευνουχισμένου  θύματος, 

που ποτέ δεν εναντιώθηκαν στην καταπίεση της γυναικείας επιθυμίας,  αλλά αντιθέτως την κατέστρεψαν περισσότερο 

που προπαγανδίζουν ως δυναμική και απελευθερωμένη την γυναίκα που βιώνει απέχθεια στην επαφή της με το ανδρικό φύλο


όλα αυτά και άλλα πολλά

είναι απλά τα επακόλουθα, 

οι κανόνες που εξασφαλίζουν την  βασική εκμετάλλευση



Το σημερινό οικονομικό σύστημα, ο καπιταλισμός,


- σύστημα με ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής -


εξαρτά την επιβίωση του από την εκμετάλλευση του γυναικείου φύλου.


Ο άνδρας όμως δεν εξαρτά την επιβίωσή του από αυτήν την εκμετάλλευση.


5. ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΟΡΩΝ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ, 
ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ (ΑΝΤΙΣΕΞΙΣΜΟΣ). 
 ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ - ΜΑΧΙΜΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΚΙΝΗΜΑ. 

  

 

Την διεκδίκηση ριζικών αλλαγών στην πραγματική ζωή

και όχι στο πεδίο των νοοτροπιών και των συμπεριφορών 

(βλέπε αντισεξιστικό κίνημα).


Τη γνώση δηλαδή  ότι οι μειωτικές εκδηλώσεις απέναντι στο γυναικείο φύλο,

είναι απλά η έκφραση της κοινωνικής οργάνωσης. 

Είναι απλά ο καθρέπτης των κανόνων που διατηρεί και το υπάρχον οικονομικό σύστημα, 

για την οργάνωση της παραγωγικής διαδικασίας, την κατανομή του πλούτου και την ανθρώπινη αναπαραγωγή.

   

 Ότι οι μειωτικές ακόμα και οι βίαιες εκδηλώσεις απέναντι στο γυναικείο φύλο διαμορφώνονται από αυτούς τους κανόνες , 

και δεν τους διαμορφώνουν.


Για παράδειγμα 

Οι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί για την "νοικοκυρά" δεν σταματάνε με τη συμμετοχή και των ανδρών στις οικιακές εργασίες.

Δεν σταματάνε  γιατί η παραγωγή στα πλαίσια του σπιτιού, συνεχίζει αναχρονιστικά να διατηρείται, ακριβώς για αυτό το λόγο. Για να κρατάει την γυναίκα εγκλωβισμένη στα όρια της οικογένειας. 

Η οικιακή εργασία δεν πρόκειται ποτέ να μοιραστεί ίσα μεταξύ των δύο φύλων. 

Μπορεί μόνο να καταργηθεί και να εκτελείται όπως όλες οι άλλες εργασίες, ως κοινωνική παραγωγή. 


Η βία κατά των γυναικών δεν πρόκειται να εξαλειφθεί σε ένα κράτος 

που αναγνωρίζει ως νόμιμο δικαίωμα στον άνδρα να αγοράζει γυναικείο σώμα (πορνεία και strip show).

 Όσο δηλαδή υπάρχουν γυναίκες "δεύτερης κατηγορίας",

των οποίων ο βιασμός τους και ο εξευτελισμός τους αποτελεί θεσμοθετημένο επάγγελμα, 

η ανώμαλη ανδρική συμπεριφορά θα επεκτείνεται και στις υπόλοιπες γυναίκες.




Το συγκεκριμένο το μάχιμο αίτημα, και όχι η επίθεση στις συμπεριφορές και τις νοοτροπίες,


είναι αυτό που μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά την διαβίωση των εργαζομένων γυναικών.



Δηλαδή τα αιτήματα για:


Σταθερή πλήρη οκτάωρη εργασία, αμοιβή των υπερωριών, αξιοπρεπή κατώτατο μισθό,  


αναγνώριση - κατοχύρωση  των εργασιακών ειδικοτήτων - ειδικεύσεων, 

αντίθεση στην ισοπέδωση των ειδικοτήτων σε ανειδίκευτη εργασία, π.χ. γενικές κατηγορίες υπάλληλος γραφείου, εμπορίου, κ.α.


λειτουργεία εστιατορίων μέσα στους μεγάλους εργασιακούς χώρους 

και δημόσιων εστιατορίων με χαμηλό κόστος για τους εργαζόμενους στις γειτονιές


εγκαταστάσεις παιδικών σταθμών στους επιχειρηματικούς ομίλους 

και κάλυψη όλων των υπόλοιπων παιδιών εργαζομένων με δημόσιο δωρεάν παιδικό σταθμό


δωρεάν εργατική κατοικία,

σύγχρονα δωρεάν κρατικά μέσα μαζικής μεταφοράς


υψηλής ποιότητας δημόσια παιδεία, 

ισχυρό κρατικό σύστημα υγείας


κατάργηση της πορνείας κάθε μορφής.



Αντιτεθόμαστε στο αντισεξιστικό κίνημα,  το οποίο εκφράζοντας τα συμφέροντα αστών και μεσαίων γυναικών,

 καταγγέλλει την ανδρική ατομική συμπεριφορά. 


Δεν προάγει κανένα αιτήματα που η διεκδίκηση του μπορεί να κλονίσει το υπάρχον οικονομικό σύστημα.

Αντικαθιστά τη διεκδίκηση με διαμαρτυρία ή καταγγελία. 

Εναποθέτει την γυναικεία αξιοπρεπή διαβίωση σε μελλοντικές ιδανικές κοινωνίες.